Urodzony w Warszawie w roku 1873 zmarł tamże w roku 1934. Żona Julia z domu Bocquet (1872–1933). Z zawodu cukiernik, z zamiłowania malarz, rzeźbiarz, kompozytor (napisał m.in. zachowany do dziś walc „Julia” dedykowany swojej żonie), zbieracz numizmatów i malarstwa. Także zapalony cyklista — członek Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów, oraz wioślarz — członek istniejącego do dziś Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego, do którego od tego czasu należały i nadal należą wszystkie pokolenia rodu Bliklów.
Antoni Wiesław rozbudowywał i unowocześniał lokal firmy. W roku 1921 dokonał gruntownej przebudowy wnętrza wzbogacając jego wystrój i wprowadzając orkiestrę. Cukiernia ,,A.Blikle'' była już wtedy modnym warszawskim lokalem licznie odwiedzanym przez znanych artystów. Na wiosnę, przed otwarciem sezonu teatrów ogródkowych, stawała się giełdą aktorską, gdzie zbierali się dyrektorzy teatrów w poszukiwaniu młodych talentów i młodzi aktorzy w poszukiwaniu kontraktów.
Tu warto odnotować, że w czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920-go roku cukiernię odwiedzał kapitan Charles de Gaulle późniejszy prezydent Francji. Z tego czasu datował się jego sentyment do firmy A.Blikle, któremu dał później wyraz zapraszając Jerzego Bliklego III na uroczysty bankiet w Wilanowie wydany z okazji jego pobytu w Warszawie w roku 1967.
17 września 1917 roku grono cukierników warszawskich Antoni Wiesław Blikle, Karol Briesemeister, Erazm Kleszcz, Jan Kłosowski, Wacław Trojanowski, Ignacy Wroczyński i Antoni Witas nabyli założoną w 1885 roku Fabrykę Czekolady Kakao i Cukrów. Do maja 1924 roku była ona prowadzona pod firmą Fabryka Czekolady Kakao i Cukrów „Cukiernicy Warszawscy” Spółka z Ograniczaną Odpowiedzialnością, po czym przekształcona ją w Spółkę Akcyjną. Pod koniec lat dwudziestych przedsiębiorstwo to wówczas pod nazwa „Cukiernicy Warszawscy Blikle, Zawistowski, Górscy i Spółka” przestało istnieć na skutek nieporozumień między wspólnikami.
W firmie przechowało się kilka reklam i opakowań z tamtego okresu.
Certyfikaty jakości: